۴.

مرگ در همه حال مارا در آغوش دارد، اره، اما انگار گاهی بازوانش را دورت تنگ تر می کند. عشق بازی تنگاتنگ، گریزی نیست. به یک آن، این بدن که گور زندگیست میشود لانه ی مار مرگ که در این کوزه ی حالا خالی، حلول میکند و تخم ریزی، مار ام. که شوخی سرش نمیشود .. این ماریست که مهرش بر سینه ی همه ی ما هست ..

پ.ن : طاقت بیار دیوانه .. یمدت با خودت تو خودت جمع شو بهتر شدی برگرد با حالِ بد میون شلوغی ادما نمون .. فرصت بهبود پیدا نمی کنی ..